Droga do Lund: wytyczne “ekumeniczne” KEPu

Dokument KEP “Wytyczne programowe w sprawne ekumenicznej formacji w seminariach duchownych i fakultetach teologicznych w Polsce” – wybrane fragmenty (podkr. wł.)

“Sobór Watykański II, omawiając przygotowanie alumnów do służby kapłańskiej, podkreślił potrzebę formacji ekumenicznej (…) Całej formacji duchownej i doktrynalnej należy nadać wymiar ekumeniczny. (…) Ekumeniczny wymiar formacji duchowej obejmuje: (…)
c) otwarcie się na całą tradycję chrześcijańską, w czym zawiera się rzeczywista katolickość:
„Ażeby znamię katolickości i apostolskości Kościoła wyraźniej się okazało, ekumeniczne życie duchowe katolików winno się karmić ze skarbca różnych tradycji, przeszłych czy obecnych, które rozkwitają w innych Kościołach i Wspólnotach kościelnych; ze skarbów liturgii życia monastycznego i tradycji mistycznych chrześcijańskiego Wschodu; z kultu i pobożności anglikańskiej i duchowości protestanckiej” (tamże).
2. Ekumeniczny wymiar formacji doktrynalnej winien przejawić się zarówno w postawie profesorów i studentów, jak też w wykładzie poszczególnych dyscyplin.
a) Postawę profesorów i studentów winno charakteryzować: (…)
– z radością winni uznawać elementy prawdy i świętości chrześcijańskiego dziedzictwa obecne we wszystkich Kościołach i Wspólnotach chrześcijańskich, mimo niekiedy różnych sformułowań teologicznych (tamże, nr 72); (…)
– strzegąc zasady wierności prawdzie, będą szanowali zasadę „hierarchii prawd” oraz jasno odróżniali prawdy objawione wymagające naszego przyjęcia od doktryn teologicznych nieposiadających siły wiążącej, następnie treść objawienia od sformułowań teologicznych, które ją wypowiadają, a równieżTradycję apostolską od tradycji czysto kościelnych (tamże, nr 74).
b) Wykłady poszczególnych dyscyplin w różny sposób mogą i powinny ekumenicznie formować studentów, np.:
– wykłady z filozofii winny pomóc odkryć filozoficzne dążenia egzegezy i teologii systematycznej autorów różnych Kościołów Wspólnot chrześcijańskich (tamże nr 69); (…)
– nauki biblijne uwzględnią dorobek biblistyki braci rozłączonych;
– dogmatyka ukaże doktrynę katolicką w nawiązaniu do prawosławia i reformacji, podkreślając wielkość wspólnego dziedzictwa; (…)
– katechetyka i homiletyka uwzględni metody wypracowane i sprawdzone w Kościołach rozłączonych;
– w nauczaniu śpiewu kościelnego warto nie tylko poinformować o specyfice śpiewu i muzyki liturgicznej Wschodu i Zachodu, ale także przyswoić przyszłym duszpasterzom niektóre pieśni religijne braci rozłączonych (tamże, nr 69 i 73).
EKUMENIZM JAKO DYSCYPLINA NAUKOWA (…)
Podkreśli się szczególne znaczenie w naszej sytuacji ekumenizmu duchowego oraz modlitwy o jedność.
ZALECENIA SZCZEGÓŁOWE
Rektorzy oraz wszyscy odpowiedzialni za wychowanie i studia w wyższych seminariach duchownych oraz na wydziałach teologicznych uwzględnią następujące zalecenia szczegółowe:
1. Każde wyższe seminarium duchowne, a tym bardziej fakultety teologiczne, winny posiadać profesora (czy profesorów) wyspecjalizowanego w zagadnieniach ekumenicznych (tamże, nr 77);
2. Należy zadbać o oczyszczenie podręczników i skryptów z informacji i ocen nieprawdziwych, krzywdzących braci rozłączonych (tamże, nr 79c);
3. Zaleca się naukową współpracę wydziałów teologicznych z Chrześcijańską Akademią Teologiczną (por. tamże rozdz. IV). Przedmiotem takiej współpracy mógłby być m.in. ekumeniczny przekład Pisma Świętego;
(…)
5. Studenci teologii mają mieć łatwy dostęp do publikacji ekumenicznych, jak też czasopism przynajmniej znaczniejszych Kościołów niekatolickich w Polsce (por. tamże, nr 79e);
6. Należy pochwalać zakładanie przez alumnów kółek ekumenicznych oraz służyć im pomocą, by młodzi, którzy czują powołanie do intensywniejszej służby sprawie jedności chrześcijaństwa, skuteczniej ją pełnili już w okresie studiów i lepiej przygotowywali się do tej służby w późniejszej pracy;
7. Metodą pracy obok wykładów niech będą również ćwiczenia praktyczne, jak np. udział w Tygodniu Powszechnej Modlitwy o Jedność Chrześcijan oraz w jego organizowaniu, a także spotkania, zwłaszcza na modlitwie, z braćmi rozłącznymi, z zachowaniem przepisów ustanowionych przez kompetentną władzę (tamże, nr 69d, 70).”

I jeszcze wyimek z kolejnego dokumentu KEP pn. “Ramowy program wykładów nt. „Zagadnienia ekumeniczne” (dla studentów teologii) “(…) Właściwa postawa ekumeniczna: (…) Świadomość wspólnej winy (… )Zdrowy krytycyzm
Niewłaściwa postawa ekumeniczna: (…) Polemika, Fanatyzm wyznaniowy, Sekciarstwo (…)”

Advertisements
This entry was posted in Rewolucja SW II. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s