Trzecia Tajemnica Fatimska, o. Pio i ks. Amorth

Wywiad Jose Marii Zavali z ks. Gabrielem Amorthem

Wywiad pochodzi z roku 2011, jednak po raz pierwszy został opublikowany w niedawno wydanej książce J. M. Zavali o objawieniach fatimskich. Ostatnio fragmenty wywiadu opublikował portal onepeterfive.com, z której to wersji pochodzi poniższe tłumaczenie.

“XA: Nie było wtedy [w roku 1984] konsekracji [Rosji]. Brałem udział w tym akcie. Byłem na placu św. Piotra w owo niedzielne popołudnie bardzo blisko papieża, tak blisko, że niemal mogłem go dotknąć. (…) Jan Paweł II zamierzał wyraźnie wymienić Rosję, jednak ostatecznie tego nie zrobił.

JMZ [wspomina o wypowiedzi siostry Łucji że konsekracja została wówczas dokonana]

XA: Łucja tak powiedziała?

JMZ: Przekazał tak kard. Tarcisio Bertone w roku 2000, powołując się na list od Łucji z listopada 1989, w którym wskazała ona że Niebo przyjęło konsekrację pomimo [braku] jednego z najważniejszych warunków.

XA: Widział Pan ten list?

JMZ: Nigdy.

XA: Nie sądzę że kiedykolwiek Pan zobaczy, ponieważ jestem przekonany że Łucja takiego listu nie napisała.

JMZ: Jak może Ksiądz być tego pewien?

XA: Dlaczego Bertone nie pokazał go, kiedy powinno to nastąpić, kiedy ogłaszał Trzecią Tajemnicę Farimską? Zwykła kserokopia oryginału, załączona do oficjalnych akt watykańskich, wystarczyłaby by rozwiać wszelkie wątpliwości. Skoro Watykan zawsze był skrupulatny jeśli chodzi o dostarczanie dowodów w postaci dokumentów, które potwierdzały informację od Łucji w pomniejszych kwestiach, dlaczego mieli oni pominąć jedyny dowód w postaci dokumentu, który, według Bertone, poświadczał zdarzenie, które bez wątpienia miało tak duże znaczenie jak poświęcenie przez Jana Pawła II?

JMZ: Owszem, to dziwne.

XA: Naprawdę myśli Pan że Łucji zabrało pięć lat by napisać że konsekracja została rzeczywiście przyjęta? Zaś Bertone czekał nie mniej niż szesnaście lat by ogłosić ważność czegoś tak istotnego jak poświęcenie Rosji Niepokalanemu Sercu Maryi?

JMZ: Naprawdę, wszystko to jest bardzo dziwne.

XA: Ponadto, jeśli poświęcenie świata Niepokalanemu Sercu Maryi, którego dokonał Pius XII w roku 1942 zostało przyjęte jedynie częściowo, albowiem Jezus powiedział że w związku z tym wojna szybciej się skończy, a nie natychmiast skończy, dlaczego miałby On teraz zmieniać zdanie jeśli chodzi o Jana Pawła II, skoro Rosja nie została wymieniona przy tej okazji?

JMZ: Owszem, byłoby to niespójne.

XA: Raczej tak.

JMZ: Zatem?

XA: Nie mam wątpliwości że poświęcenie na zasadach wymaganych przez Maryję nie zostało dokonane. Jednak, nie możemy stracić z oczu tego co pragnęła Ona nam powiedzieć za pośrednictwem Łucji: ‘Na koniec Moje Niepokalane Serce zatriumfuje. Ojciec Święty poświęci mi Rosję i zapewni że nastąpi okres pokoju dla świata’ (…)

JMZ: Przepraszam że nalegam w sprawie Trzeciej Tajemnicy Fatimskiej: czy ojciec Pio odnosił ją zatem do utraty wiary w Kościele?

XA: Owszem. Pewnego dnia ojciec Pio powiedział mi z wielkim smutkiem: ‘wiesz, Gabrielu? To szatana wprowadzono na łono Kościoła i w bardzo krótkim czasie będzie on rządził fałszywym kościołem.

JMZ: O, mój Boże! Coś jak Antychryst! Kiedy tak powiedział?

XA: Było to około roku 1960, ponieważ byłem już wtedy kapłanem.

JMZ: Czy dlatego Jan XXIII wpadł w taką trwogę, jeśli chodzi o ogłoszenie Trzeciej tajemnicy fatimskiej, żeby ludzie nie pomyśleli że jest antypapieżem czy kimś w tym rodzaju?

[tu, jak pisze J. M. Zavala, ks. Amroth nie odpowiedział, lecz uśmiechnął się nieznacznie, lecz znacząco]

JMZ: Czy o. Pio powiedział coś jeszcze o przyszłych klęskach: trzęsieniach ziemi, powodziach, wojnach, epidemii, głodzie? Czy miał na myśli klęski przepowiedziane w Piśmie Świętym?

XA: Nic takiego nie miało dla niego znaczenia, jakkolwiek straszne by się wydawały, poza wielką apostazją wewnątrz Kościoła. Ta właśnie kwestia dręczyła go, w jej sprawie się modlił i ofiarowywał znaczną część swoich cierpień, jako ukrzyżowany z miłości.

JMZ: Trzecia tajemnica fatimska?

XA: Dokładnie tak.

JMZ: Czy jest jakiś sposób by uniknąć czegoś tak strasznego, Księże Gabrielu?

XA: Jest nadzieja, lecz jest ona płonna jeśli nie towarzyszą jej czyny. Zacznijmy od poświęcenia Rosji Niepokalanemu Sercu Maryi, odmawiajmy święty Różaniec, módlmy się i czyńmy pokutę (…)”

Advertisements
This entry was posted in Fatima. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s