Wielki Post z Leonem Wielkim (2)

Sermo XLII

“(…) Nie wątpcie jednak najmilsi, że diabeł, który jest przeciwnikiem wszelkich cnót, zazdrości owym dobrym pragnieniom, ku którym, jak ufamy, się kierujecie, i że w tym celu zbroi się w siłę swej złośliwości, aby wasza pobożność wpadła w jego sidła, próbując pokonać chełpliwością tych, których nie był w stanie pokonać przez zasianie nieufności. Albowiem grzech pychy sąsiaduje z dobrymi uczynkami, zaś arogancja zawsze czyha w pobliżu cnoty: gdyż trudne jest dla tego, którego życie jest godne pochwały, by nie został ujęty przez ludzkie pochwały, chyba że, jak jest napisane “ten co się chlubi, chlubi się w Panu”. Kogóż intencji ów najbardziej nieprzyzwoity nieprzyjaciel nie zaatakuje? Czyj post pozostawi w spokoju, nie próbując go złamać? zważywszy, że jak pokazano w czytaniu z Ewangelii, nie zawahał się użyć swych podstępów nawet przeciw samemu Zbawicielowi świata. (…)

I tak najpierw podstępnie sprawdzał czy jest On Stworzycielem wszystkich rzeczy, tak że może zmieniać naturę rzeczy materialnych według swego upodobania. Następnie, czy pod formą ludzkiego ciała ukryte jest Bóstwo, dla którego łatwym było uczynienie z powietrza rydwanu i przemieszczanie przez przestwór ziemskich członków. Jednak kiedy Pan wolał stawić mu odpór prawością Jego prawdziwego człowieczeństwa niż ukazać moc swego Bóstwa, przeciw niemu zwrócił podstępność swej trzeciej sztuczki, próbując kusić pożądaniem władzy Tego, który nie okazał znaków Boskiej mocy i skłonić go do oddania mu czci, obiecując królestwa tego świata. Jednak spryt diabła okazał się głupotą dzięki Bożej mądrości, tak aby dumny wróg został związany tym, co wcześniej związał i nie obawiał się uderzyć na Tego, który miał być zabity za świat.

Strzeżmy się zatem sztuczek tego przeciwnika nie tylko w przynętach podniebienia, ale również przy zachowywaniu wstrzemięźliwości. Albowiem ten, który wiedział jak sprowadzić na ludzkość śmierć poprzez pożywienie, wie również jak nas skrzywdzić poprzez nasz post, i używając jako swych narzędzi manichejczyków, podobnie jak kiedyś skłonił ludzi by wzięli to co zakazane, tak skłania ich w przeciwną stronę by unikali tego co dozwolone. Jest zaiste pomocnym zwyczajem taki, który skłania kogoś do skromnego pożywienia i poskramia apetyt na przysmaki, lecz biada rygoryzmowi tych, którzy sam post w grzech zmieniają. (…)

Lecz wy, najmilsi, święte potomstwo katolickiej Matki, nauczani w szkole Prawdy przez Ducha Bożego, ograniczajcie waszą wolność z należytym rozsądkiem, wiedząc że dobre jest powstrzymywanie się nawet od rzeczy dozwolonych, zaś w czasie większego rygoru – odróżnianie jednego pokarmu od drugiego, z zamiarem powstrzymania się od spożycia niektórych rodzajów [pożywienia], nie potępiając jednak ich natury. Nie dajcie się zatem skazić błędom tych, którzy zostali zepsuci przez uczynione przez siebie nakazy “służąc raczej stworzeniu niźli Stwórcy” (…)

Albowiem odrzucają oni tajemnicę zbawienia człowieka i nie chcą wierzyć że Chrystus Pan nasz naprawdę narodził się w prawdziwym ciele, w naszej naturze, naprawdę cierpiał, naprawdę został pogrzebany i naprawdę powstał z martwych. W konsekwencji, potępiają oni dzień naszej radości przygnębieniem swego postu. A aby ukryć swą niewierność ośmielają się być obecni na naszych zgromadzeniach, na Komunii Tajemnicy, dopuszczając się, aby się skutecznie zamaskować, przyjmowania Ciała Chrystusa niegodnymi wargami, choć odmawiają oni picia Krwi naszego Zbawienia. I powiadamiamy was o tym, świątobliwi bracia, że ludzie tego rodzaju mogą zostać przez was wykryci dzięki tym znakom, aby ci, których bezbożne pretensje zostaną ujawnione mogli zostać usunięci ze społeczności świętych poprzez kapłańską władzę. Albowiem przed nimi święty Paweł Apostoł, w swym proroczym darze, ostrzega Kościół Boży, mówiąc: ” Proszę was jeszcze, bracia, strzeżcie się tych, którzy wzniecają spory i zgorszenia przeciw nauce, którą otrzymaliście. (…) Tacy bowiem ludzie nie Chrystusowi służą, ale własnemu brzuchowi, a pięknymi i pochlebnymi słowami uwodzą serca prostaczków” (Rz 16, 17-18) (…)”


Advertisements
This entry was posted in Magisterium, Patrystyka. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s