Tysiąc lat temu

“Tysiąc lat po tym jak Pan narodził się z Dziewicy na ziemi
ludzie stają się pastwą najcięższych błędów.
Mimo że pragniemy rozeznawać różne formy rzeczy
i opierać nasze czyny na starożytnym wzorze,
nowinki rzucają się pochopnie w paszczę niebezpieczeństwa.
Spójrzcie, nasz lud szydzi teraz z przeszłych pokoleń,
miesza przyjemność z rozpustą i nazywa je manierami,
nie obawia się zgorszenia i gardzi poważnymi sprawami,
odrzucając honor co przewodzi sprawiedliwym.
Życie takie tworzy dziś tyranów o dziwnych ciałach,
ludzi bezbożnych i głupich, o szatach dla nich zbyt krótkich.
Gdy republika jęczy pod miękkimi zniewieściałymi rządami,
oszustwo, kradzież i wszystkie bezeceństwo rządzą niepodzielnie światem,
święci nie są szanowani, a rzeczy święte czczone.
Miecz, zaraza i głód szaleją wokół,
zaś bezbożność ludzi błądzących nikogo nie oszczędza.
Jeśli wielka litość Boga nie wstrzyma Jego gniewu
piekło pochłonie ich swą straszliwą paszczą.
To jest smutna cecha grzechu,
że im więcej ktoś grzeszy, tym mniej się grzechu obawia,
a im mniej grzeszy tym straszniejszy grzech mu się wydaje.”
(fragment Księgi trzeciej z “Pięciu ksiąg o historii” XI-wiecznego zakonnika Rudolfa Glabera)

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s