Franciszek w meczecie o harmonii

jaką religie mogą zbudować razem oraz błogosławieństwie spotkania z muzułmanami i żydami (jęz. ang.)
m.youtube.com/watch
(od ok. 35 minuty)

————-
wybrane fragmenty przemówienia kierowanego w meczecie w Baku do imama, przedstawicieli talmudyzmu oraz prawosławia:
“Nasza obecność tu jest błogosławieństwem”
“Istnieje tu pragnienie ochrony wielkiego dziedzictwa religii (l. mn.) a jednocześnie podążanie ku głębszemu i bardziej owocnemu otwarciu. Na przykład Kościół katolicki ma swoje miejsce i żyje w harmonii wśród innych religii, większych liczebnością, pokazując w sposób jednoznaczny że nie stanowi opozycji, lecz element współpracy, który pomaga budować lepsze i bardziej pokojowe społeczeństwo. Nasza obecność razem w tym miejscu pozostaje również w ciągłości z wielu spotkaniami, które odbywają się w Baku, propagując dialog i multi-kulturalizm. Otwieranie drzwi powitania i integracji oznacza otwarcie drzwi serca każdej osoby i drzwi nadziei każdemu.”
“Braterstwo i dzielenie się, które pragniemy zwiększyć nie zostaną docenione przez tych, którzy pragną podkreślać różnice, wzniecać na nowo napięcia oraz czerpać korzyści z konfliktów i sporów. Jednakże braterstwo i dzielenie się są głoszone i uprawnione przez tych, którzy pragną wspólnego dobra oraz przede wszystkim chcą zadowolić Boga, Współczującego i Miłosiernego, który pragnie aby synowie i córki w jednej ludzkiej rodzinie stali się bardziej ze sobą zjednoczeni i zawsze pozostawali w dialogu.”
“Nasze otwarcie na innych nie prowadzi do zubożenia, lecz raczej wzbogacenia, albowiem umożliwia nam stanie się bardziej ludzkimi: uznanie że jesteśmy członkami większej zbiorowości oraz zrozumienie naszego życia jako daru dla innych, ujrzenie jako cel nie naszych własnych interesów lecz raczej dobra ludzkości; działanie nie w oparciu o abstrakcyjny idealizm czy interwencjonizm, nie poprzez szkodliwą ingerencję lub przymus, lecz raczej z szacunku dla dynamiki historii, kultur oraz religijnych tradycji. Religie mają wielkie zadanie: towarzyszyć ludziom w poszukiwaniu sensu życia, pomagać im zrozumieć ograniczoność ludzkiego bytu oraz dóbr tego świata, które nigdy nie mogą stać się wartościami absolutnymi. (…) Religie są wezwane aby pomóc nam zrozumieć że ośrodek każdej osoby znajduje się poza nią, że jesteśmy zwróceni ku Najwyższemu oraz innym, naszym bliźnim. W ten sposób powołanie ludzkiego życia zostaje zwrócone ku najwyższej i najprawdziwszej miłości: to właśnie stanowi punkt kulminacyjny każdego autentycznego dążenia religijnego.”
“Ludzkość potrzebuje zatem religii jeśli ma osiągnąć swój cel. Religia stanowi kompas, który zwraca nas ku dobru i oddala od zła, które zawsze czyha u bram serca. Dlatego religie mają zadanie edukacyjne: pomóc wyciągnąć z człowieka to co najlepsze. Na nas jako na przewodnikach ciąży wielka odpowiedzialność dostarczania prawdziwych odpowiedzi poszukującym mężczyznom i kobietom, często zagubionym w zapętlonych paradoksach naszego czasu. (…) Religie, które pomagają odróżnić dobro i wprawić je w praktykę poprzez czyny, modlitwę i pieczołowitą pielęgnację życia wewnętrznego, są wezwane do budowania kultury spotkania i pokoju opartej na cierpliwości, zrozumieniu, oraz pokornych, namacalnych krokach. W ten sposób najlepiej służymy społeczności ludzkiej. Ze swej strony społeczeństwo musi zawsze pokonywać pokusę korzystania z czynników religijnych: religie nie mogą być nigdy instrumentalizowane, ani udzielać wsparcia lub aprobować sporów i nieporozumień.
“Bóg nie może być wykorzystywany do prywatnych interesów i egoistycznych celów: nie może być używany do usprawiedliwiania jakiejkolwiek formy fundamentalizmu, imperializmu czy kolonializmu. Z tego bardzo ważnego miejsca wznoszę ponownie bolesny okrzyk: nigdy więcej przemocy w imię Boga! Niech jego święte imię będzie czczone, a nie profanowane i frymaczone jak towar poprzez ludzką nienawiść i konflikty.”
“W nocy konfliktu, którą obecnie przeżywamy, niech religie będą jutrzenką pokoju, nasionami odrodzenia wśród zniszczenia śmierci, echem brzmiącego wciąż dialogu, ścieżkami do spotkania i pojednania, osiągając nawet te miejsca gdzie oficjalne wysiłki mediacyjne wydają się nie przynosić owoców. Zwłaszcza w tym ukochanym regionie Kaukazu, który zawsze bardzo pragnąłem odwiedzić i do którego przybyłem jako pielgrzym pokoju, niech religie będą aktywnymi działaczami pracującymi na rzecz pokonania tragedii przeszłości i napięć teraźniejszości. (…) Dziękuję wszystkim. Dziękuję wszystkim za towarzystwo. I proszę was, proszę, módlcie się za mnie.”

opr. za http://w2.vatican.va/content/francesco/en/speeches/2016/october/documents/papa-francesco_20161002_azerbaijan-incontro-interreligioso-baku.html

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s