R. de Mattei: chrześcijańskie małżeństwo otrzymało poważny cios

Dwa motu proprio papieża Franciszka Mitis iudex Dominus Iesus dla Kościoła rzymskiego oraz Mitis et misericors Jesus dla Kościołów Wschodnich, ogłoszone 8 września 2015 roku zadały chrześcijańskiemu małżeństwu poważną ranę. Nierozwiązywalność małżeństwa jest Bożym i niezmiennym prawem nadanym przez Jezusa Chrystusa. Kościół nie może “odwołać” małżeństwa w sensie jego rozwiązania. Można, poprzez stwierdzenie nieważności uznać jego nieistnienie, jeżeli nie występują warunki konieczne do jego ważności.
Powyższe oznacza że priorytet w procesie kanonicznym Kościoła ma nie interes małżonka by uzyskać stwierdzenie nieważności, ale ustalenie prawdy o ważności więzi małżeństwa. Pius XII przypomina nam w tej kwestii, że “jedynym kierunkiem w procesie jest prawda dotycząca małżeństwa, zaś prawem jest orzeczenie w procesie o stwierdzenie nieważności potwierdzające nieistnienie więzi małżeńskiej (odezwa do Rzymskiej Roty z 2 października 1944 roku). Wierny może oszukać Kościół by uzyskać stwierdzenie nieważności, na przykład posługując się fałszywymi dowodami, ale Kościół nie może oszukiwać Boga i ma obowiązek stwierdzenia prawdy w jasny i dokładny sposób.
W tym procesie kanonicznym pierwsze miejsce zajmuje najwyższe dobro ustanowionej przez Boga instytucji, a taką jest małżeństwo i powinno być bronione. Uznanie i ochrona tej rzeczywistości na polu prawa wyraża się w krótkim sformułowaniu favor matrimonii, innymi słowy – w domniemaniu ważności małżeństwa, chyba że zostanie udowodniona okoliczność przeciwna. Jan Paweł II ogłosił że magisterium uznaje nierozwiązywalność każdego skonsumowanego małżeństwa jako prawo zwyczajne, właśnie dlatego ważność uznaje się niezależnie od pomyślności małżeńskiego życia , a także dopuszczenie w niektórych przypadkach istnienia nieważności małżeństwa (przemówienie do Rzymskiej Roty, 21 stycznia 2000 roku).
Gdy oświecenie próbowało zadać ostateczny cios chrześcijańskiemu małżeństwu, papież Benedykt XIV w dekrecie Dei miseratione z 3 listopada 1741 roku zarządził by w każdej diecezji został powołany defensor vinculi oraz wprowadził wymóg uzyskania stwierdzenia nieważności w postaci zasady dwukrotnego zgodnego orzeczenia dwóch różnych składów sędziowskich. Zasada dwukrotnego zgodnego orzeczenia została potwierdzona w Kodeksie prawa kanonicznego z roku 1917 oraz przyjęta przez Jana Pawła II w npwym Kodeksie prawa kanonicznego z 25 stycznia 1983 roku.
W motu prorpio papieża Franciszka sprawy zostały postawione na głowie. Interes małżonków bierze górę nad małżeństwem. Zostało to powiedziane w samym dokumencie. Główne zasady reformy można podsumować w kilku punktach:
– zniesienie dwukrotnego, zgodnego orzeczenia, które zastąpiono jednokrotnym orzeczeniem stwierdzającym nieważność,
– przyznanie wyłącznej władzy biskupowi, którego uznano za jedynego sędziego,
– wprowadzenie przyspieszonego, w praktyce pozbawionego kontroli procesu z szerokim wyłączeniem kognicji św. Roty.
Jak można na przykład zinterpretować inaczej zniesienie wymogu dwukrotnego orzeczenia? Jakie istnieją powody na tyle poważne, że zasadę tę znosi się po 270 latach? Kard. Burke przypomniał, że w zakresie tego typu stwierdzania nieważności istnieją katastrofalne doświadczenia. W USA, w okresie od lipca 1971 roku do listopada 1983 roku, poprzez tzw. Normy Tymczasowe faktycznie wyeliminowano wymóg dwukrotnego, zgodnego orzezenia. Efektem był brak odrzucenia przez konferencję biskupów choćby jednego z setek tysięcy wniosków, co w opinii publicznej skutkowało postrzeganiem procesu jako “katolickiego rozwodu” (…)
Jeszcze poważniejszą zmianą jest przyznanie biskupowi diecezjalnemu kompetencji do wszczęcia, według jego uznania, przyspieszonego procesu przed jednym sędzią kończącego się orzeczeniem o nieważności. Biskup może wykonywać swoją władzę jurydyczną osobiście lub powierzyć ją komisji, niekoniecznie składającej się z prawników.
Komisji według własnego upodobania, która oczywiście wykonuje duszpasterskie wskazówki biskupa, jak to ma miejsce we Włoszech z “diecezjalnymi centrami wysłuchania”, którym brakuje jakiegokolwiek prawnego doświadczenia. Połączenie kanonu 1683 z art. 14 Zasad procedowania niesie, biorąc pod uwagę powyższe aspekty, wybuchowe wręcz implikacje. Socjologiczne uwarunkowania będą niewątpliwie wpływały na werdykt: rozwiedzeni w ponownych związkach mają uzyskać z uwagi na “miłosierdzie” preferencyjne traktowanie. “Kościół Miłosierdzia został wprawiony w ruch” powiedział Giuliano Ferrara w Il Foglio z 9 września 2015 roku
Nie dokonało się to kanałami admonistracyjnymi, lecz poprzez “sądy”, które nie mają wiele wspólnego z drogą sprawiedliwości. W niektórych diecezjach biskupi będą próbowali zapewnić powagę procesu. Ale każdy łatwo sobie wyobrazi, że w wielu innych diecezjach, np. Europy Środkowej, stwierdzenie nieważności będzie czystą formalnością. W roku 1993 Oskar Saier – abp Freiburga, Karl Lehmann- biskup Mainz oraz Walter Kasper, biskup Rottenburga-Stuttgartu, stworzyli dokument korzystny dla tych, którzy byli przekonani we własnym sumieniu, że ich małżeństwo jest nieważne, z pominięciem kwestii elementów koniecznych do wykazania przed sądem (List pasterski biskupów górnego Renu o opiece duszpasterskiej nad osobami z rozpadłych małżeństw, rozwodnikami i rozwodnikami w ponownych związkach małżeńskich)

Kongregacja Doktryny Wiary odpowiedziała listem pn. Annus Internationalis Familiae z 14 września 1994 r., w którym jasno wskazano, że tego typu ścieżka jest niedopuszczalna bowiem małżeństwo jest rzeczywistością publiczną: “ignorowanie tego ważnego aspektu uczyniłoby małżeństwo wyłącznie okolicznością faktyczną w Kościele, co zaprzeczyłoby istnieniu sakramentu” (par. 8). Pomimo powyższego ostatnio Biuro Duszpasterskie archidiecezji Fryburg na nowo podjęło temat tej propozycji (Wskazówki opieki duszpasterskiej nad osobami w separacji, rozwodnikami i w ponownych cywilnych małżeństwach w archidiecezji Fryburg), uznając że rozwiedzeni w ponownych związkach z uwagi na “nieważność w sumieniu” (“subiektywne przekonanie w sumieniu”) poprzedniego małżeństwa mogliby przystępować do sakramentów i obejmować funkcje w radach parafialnych.
Favor matrimonii ma zostać zastąpiony zasadą favor nullitatis, co jest naczelnym elementem prawnym poprzez który nierozwiązywalność jest redukowana do “nie występującego w praktyce ideału”. Potwierdzenie w teorii nierozwiązywalności małżeństwa połączono w praktyce z roszczenie o uznanie każdego małżeństwa, które doznało porażki za nieważne. Wystarczy w sumieniu uznać małżeństwo za nieważne aby uzyskać stwierdzenie jego nieważności przez Kościół. To jest ta sama zasada, zgodnie z którą, wedle niektórych teologów, “martwym” małżeństwem jest takie, w którym “umarła miłość”, zgodnie z oświadczeniem dwóch lub nawet jednego małżonka.
29 stycznia 2010 roku Benedykt XVI ostrzegł Trybunał Świętej Rzymskiej Roty przed uznawaniem za nieważne małżeństw poprzez przychylne podejście, “spełniające życzenia i oczekiwania stron lub ich społecznego środowiska”. Jednakże, w większości diecezji środkowej Europy stwierdzenie nieważności zostało sprowadzone do czystej formalności, podobnie jak w USA pod rządami Norm Tymczasowych.
Zgodnie ze znaną zasadą, że “zły pieniądz wypiera dobry pieniądz”, będziemy skazani na chaos, w którym “szybki rozwód” będzie przeważał nad swym przeciwieństwem – nierozerwalnym małżeństwem.
Od ponad roku mówi się o ukrytej schizmie w Kościele, ale obecnie kard. G. Müller, prefekt Kongregacji Doktryny Wiary, wygłosił w Ratyzbonie mowę przeciw niebezpieczeństwu schizmy, zalecając czujność i przestrzegając przed zapomnieniem lekcji schizmy protestanckiej, która podpaliła Europę pięć stuleci temu. Wobec nadchodzącego w październiku Synodu o rodzinie, reforma papieża Franciszka daje iskrę istniejącej pochodni, torując drogę do innych katastrofalnych nowinek. Nie możemy już dłużej milczeć.

za:

eponymousflower.blogspot.com/…/roberto-de-matt…

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s